සුරත් දිමුතු නෙලුම් වගෙයි මගෙ බිසව

සබද පසිදු පෙරබර දිග වඩින කල
පංචම තඹර පිපුණා සොද හැඩ රුවට
නිල්දියවර සිප එන බොද මීදුමට
නෙලුම් නෙලන්නට බහිමුද නිල් දියට


සුරත් දිමුතු නෙලුම් වගෙයි මගෙ බිසව
දුක සිතුනා සිපගන්නට නිමල් මුව
දියබට කිදුරියේ නොකරන් ලමුව කෙලැ
සැඩෝල් ලියව සගවා ගයි නෙලුම් විල


විදිවිහිගුම් බිගු කැල අර ගයන කව
සියපතක ලියමි දනිත් නම් ඒ බඹර කුර
පංචම තඹර එක් කෙමියක් මතට ගෙන
මනරම් මල් දමක් කරමි නුඹේ ගෙලට

Technical Drawings ෙප්‍රහෙලිකාවක්

මේ තියෙන්නේ විදේශිය මිතුරෙක් මට දුන්න ගැටළුවක්. ඔන්න පැහැදිලි වෙන්න මම රෑප සටහනකුත් දැම්මා. Front view එක සහ Side View දීලා තියෙනවා. Front view එකේ කෙටි කුහරයකුත් පේන්න තියෙනවා. එයා කියන විදිහට මේකේ Top view එක අදින්න ඕන. Technical Drawings ගැන දන්න අය දන්නවා මෙතන ප්‍රශ්ණයක් තියෙනවා කියලා. ඒ තමයි Front view එකයි side view එකයි පරස්පරයි කියන එක. නමුත් එයා කියන ආකාරයට කිසිම ප්‍රශ්ණයකින් තොරව Top view එක අදින්න පුළුවන්ලු. බලන්න පුළුවන්ද කියලා.

 Top View රෑපසටහන

මෙන්න නිවැරදි පිළිතුරු දුන් comments

Anonymous said...


Two possibilities;
1. Square hole in to a circular dish, having depth about 4/5th of its dia.
2. Similar hole into a half dish joined to a cuboid of sizes dia x radius x dish height.


කාංචන දිනූක said...


බලන්න මේක හරිද කියලා.. paint වලින් ඇන්දේ.... :( http://img23.imageshack.us/img23/9995/35402795.jpg මේව ඇන්දෙ O/L වලදි. අවුරුදු 10කටත් වැඩියි. දැන් නම් මෙලෝ දෙයක් මතක නෑ....

නුඹට දුන්නු සිත යලි ගන්නට බැහැ

නුඹට දුන්නු සිත යලි ගන්නට බැහැ

ඒකයි මගේ ඇත්ත

දුරක් ආව නුඹ වෙනතක ගිය බව

පිළිගන්නේ කෝම

කොපමන හිතුවත් නොහිතෙන එක දෙය

අමතක කරවීම

නුඹ ගැන මතකය දින දින දළු ලයි

වැටහෙන් නෑ කරුන

හීන ගොඩක් ලග මම අද තනියම

කවුරුත් නැහැ තාම

වසරින් වසරට වයසට ගියමුත්

හිත තාමත් එතන

කදුළුත් වියැළුනු දෙනෙතේ සරනා

ඔය රුවමයි තාම

හීනෙන් හීනෙට ලගටම ආ මුත්

කිසිවක් නෑ ඇත්ත

හැමදාටම නුඹ මට දෙවියෙකි දෙවියන් හට

අමිල නිවන මා හට

පා යුග ලග සුරලොව

පියතුම නුඹේ පුතු මම

ගයෙනෙමි පිය ගුණ ගැන

නපුරු දුදන දන ලග

මුලා නොවී කතරක

ණැනස නුවණ පෙරමුන

ලැබුනේ නුඹ ගෙන් මට

ලොවුතුරු සම්බුදු ගුණ

සිහි කැදවන නුඹේ හද

හැමදාටම නුඹ මට

දෙවියෙකි දෙවියන් හට

සල් මල් තරමට පිං මද මේ මල්

බිම්මල් පිපිලා පිල්කඩ අයිනේ
ඊයේ වට වරුසා වැස්සේ
සල් මල් තරමට පිං මද මේ මල්
කුස්සියේ මැටි වලදේ සැතපේ


උපතින් නොලැබුණු සුවද සොයාගෙන
තුනපහ අතරේ දැවටේ
දාහය දාරාන සියුමැලි සුදු පෙති
හැන්දට ඕනා විදිහට රගතේ


සුවදයි සුවදයි කියාන නෙතගේ
කෑදර බැලුම් හෙලාය මේසේ
බුදු පාමුල මලසුන ඉඩ නැති
බිම් මල් බෝජනසුන මත්තේ නිම වේ

කල්පයක් තව බලාන ඉන්නම්

මුතු කදුලක් නෙතු යුග සරසන්නට
දෙබඩි සිතක් නැත නුඹ හද රිද්දන
සමාධියේ හැර නොමැත නුඹ මට
සමාධියක් වුන වෙන
රුවක් කොතැනක

අප හමුවේ දෙගුරුන් අනසක නම්
ඉවසමු නිදහස දිනක ලැබේ නම්
සුන්දර ප්‍රේමේක අකුලක් නැති නම්

මිහිරක් නොරැදේ සිනහා වේ ම නම්

කදුළු කථාවේ තව දුර එන්නම්
නෙතග කදුළු පිස ලන්නට දේ නම්
සිතපාමුල නුබේ සැමදා මා නම්
කල්පයක් තව බලාන ඉන්නම්

ඔබේ විවාහයත් ගන්න ඉන්නේ අනුන්ගේ සල්ලි වලින් ද?

නැවත පලකිරීමකි

මේකත් මේ මගුල් කථාවක්ම තමා. මතකනේ මගුලයි කුකුලයි ගැන සහෘදයා පෙර දිනයක කථා කලා. ඒක කියවපු නැති ඈයන්ට ඔය තියෙන්නේ පහලින්. එතන නැතිනම් මෙතන ක්ලික් කරලා බලන්නකෝ. ඒ කථාව අන්තිමට වෙන පැත්තකටනේ ගියේ. ඒකෙන් කමක් නැ. කියන්න තියෙන ටික කිවුවනේ කාට කාටත්. මේකත් මේ ඒ වගේම සීන් එකක් තමයි. මේක මේ කාටවත් මඩ ගහන්නවත් ආසන්න සිදුවීමක් හෝ මූලිකව කරගෙනවත් ලියන ලද්දක් එහෙම නොවන බවත් කරුණාවෙන් සලකත්වා. මේවා ගැන ලියන්කොට A4 පිටු 3 4ක් ලියන් අදහස් ආවත් කියවන්නන්ගේ රුචිය තකා ඉතාම කෙටියෙන් ලියන්න උත්සහ ගන්නත් ඕන. නිකම්ම නිකන් වස කම්මැළියේ කල්පනා කර කර ඉන්නකොට හිතෙන දේවල්. මේකට නම් මට කට්ටිය අතින් පයිනුත් ගහයිද මන්ද. ඒත් ඉතින් මක්කක් කොරන්ටද හිතන්න තහන්චි නැතිමුත් ලියන්න තහන්චි නැතිමුත් මගේ සිතිවිලි කුමක් අරභයා සගවාගෙන සිටිම්ද?

මගුලක් ගන්නවා කියන එකත් දැන් කාලේ ලෙහෙසි පහසු කටයුත්තක් නොවැයැ. ඉතින් සෑහෙන වියදමක් කරන්න සිද්ද වෙනවා. ඉස්සර නම් වෙලා තියෙන්නේ ලගම නෑයෝ නොනෑයෝ ටික එකතුවෙලා ගෙදරම කෑම බීම ටිකක් හදාගෙන ගෙදරම ඉතාම සරළව ඔය කාරිය අහවර කරන එක. ඉතින් ඕකට ඒතරම් වියදමක් නැහැනේ. ඒකට දැන්. දැන් කොරන මගුල් ගැන ඉතින් අළුතින් කියන්න දෙයක් නැහැ නොවැ කවුරු කවුරුත් දන්නවා නේ කාරිය. මුළු ලෝකෙටම පේන්න ගන්නත් ඕන ඒ‍ උනාට පොකට් එකත් හිස්. ඒත් ඉතින් ලෝකය හොල්ලන මගුලක් නොඅරන් කෝමද?

ඒකට දැන් හොයාගෙන තියෙන සාර්ථකම ක්‍රමය අනුන්ගේ සල්ලි වලින් මගුල් කෑම. ඒ කියන්නේ අනුන්ගේ සල්ලි වලින් මගුල් කනවාය කියන එක. තවත් සරළව කිවුවොත් කාටවත් ණයත් නොවී තියෙන සබ්බසකල මනාව වියදම් කරගන්නෙත් නැතිව ඉතාම ඉහල මගුලක් අරගෙන ඒ උත්සවයට පැමිණෙන්නන්ගෙන් අර උත්සවයේ වියදම පියවා ගැනීම. හරියට ඇතුල් වීම නොමිලේ පිටවීමට ගාස්තු අයකෙරේ ව‍ගේ සීන් එකක් නේ මේක. ඒකනේ පිටවෙන දොර ගාව ලියුම් කවර බන්දේසි එහෙමත් තියලා තියෙන්නේ සමහර මගුල් ගෙවල් වල. අනේ මන්ද අර මොකද්ද කාලේ වනේ වාසේ කිවුවා වගේ. දැන් ඉතින් ඒ උත්සව වලට යන ඇයොත් අත් දෙක හොල්ල හොල්ල ගිහිල්ලා දෙන දේ කාලා නැති දේවල් වලට හිතින් බැන බැන තියෙන බ්‍රැන්ඩ් එක බීලා නැති බ්‍රැන්ඩ් වලට පච හල හල ඉවර වෙලා අන්තිමේදි කෙල සොටු දාදිය පිටින්ම දෙන්නටම උම්මා එකත් දීලා නම ලියපු ලියුම් කවරයක් දිග් කරලා හායි බායි කියලා තුහ් නොදකින් ගියායින් ගියේ නැහැ මෙහෙමත් මගුලක් දුන්න ගානටත් පාඩුයි කිය කිය හිතින් බැන බැන ගෙදර එනවා. ඇත්ත තිත්ත වුනාට වර්ථමානයේ බහුතරයක් මගුල් උත්සව වල සාමාන්‍ය සමස්ත ක්‍රියාවලීය ඕක තමා.

සමාන්‍යයෙන් නම් දෙදෙනෙකු විවාහ වන්නේ ජීවිතේ එකපාරනේ දැන් ඒක අසාමාන්‍ය වේගෙන ගියත්. ඉතින් ඒ ජිවිතේට ලැබෙන එකම එක අවස්ථාව ඉහලින්ම සමරන එක එයාලගේ සතුටනේ. ඉතින් ඒ සතුට බෙදාගන්න විසිරිලා ඉන්න නෑයෝ නොනෑයෝ ලගම හිතමිත්‍රාදීන් එක්කාසු කරගන්න එකේ වරදක් නැහැ නේ. ඉතින් ඒ සතුට බෙදා හදාගන්න ආව අයව පිළිගන්න කෑම බීම සංග්‍රහ සත්කාරත් තියෙන්න එපැයැ. ඒ වගේම එන ඇයොත් තමන්ගේ සතුට සුබ පැතුම නව යුවලට එක්කරන්න තෑගීබෝග එහෙම අරන් එන එකත් අරුමයක් නො‍වෙයිනේ. ඒත් ඉතින් අළුත් විෂම සමාජයේ තෑගි බෝග උස්සගෙන යනවට වඩා මුදල් ත්‍යාගයන් ලබාදෙන එක ප්‍රායෝගිකයි. මොකද එකම ත්‍යාගය කීප දෙනෙක් ගේන්නත් පුළුවන් නැතිනම් ඒ ත්‍යාගය ඒ දෙන්නට මෙලෝ රහක් නැති දෙයක් වෙන්නත් පුළුවන්. ඒ වගේම එම භාන්ඩයේ අගයට වඩා එම භාන්ඩයට ගෙවන මූල්‍ය අගය වැඩි විය හැකි නිසා භාන්ඩමය ත්‍යාගයකට වඩා මූල්‍යමය ත්‍යාගයන් ලබාදීම වඩාත් ප්‍රායෝගිකයි. එවිට එම එක්කාසු වන්නා වූ මුදල් වලින් නව යුවලට තමන්ගේ අභිමතයන් මිළදී ගත හැකිය.

නමුත් එම උත්සව අවස්ථාවට සහභාගි වන්නන්ට ආරාධනා කරන්නේ තෑගි බෝග හෝ මූල්‍යමය වටිනාකමක් බලාපොරොත්තුවෙන් නම් හෝ හිත් කොනක එවන් ප්‍රාර්ථනාවක් සගවාගෙන නම් එය කොතරම් අග්ශිල දෙයක්ද? ඒ වගේම එම අවස්ථාවට සහභාගි වන්නන් සහභාගි වන්නේ එම යුවලට හදවතින්ම සුබ පතන්න නම් ඉතා ඉහල රස මසවුලු හෝ සංග්‍රහ සත්කාර බලාපොරොත්තු වීමේ තේරුම මොකද්ද? අපි අපේ හදවතේ ප්‍රිතිය සැබෑ ලෙසම බෙදා හදා ගන්න නම් කෙනෙකුට ආරාධනා කලේ ඔහුගෙන් හෝ ඇයගෙන් ත්‍යාගයක් බලාපොරොත්තු විය යුතු නැහැ නේද? ඒ වගේම අපි එම අවස්ථාවට සහභාගි වන්නේ සැබෑ ලෙසම ඔවුන්ට සුබපතන්න නම් ඉහල සංග්‍රාහ සත්කාර බලාපොරොත්තු විය යුතු නැහැ නේද? ඒ වගේම එම ආරාධිතයින්ට සංග්‍රාහ සත්කාර කිරීම ආරාධකයින්ගේ වගකීමකි. එලෙසම ආරාධිතයින් ත්‍යාගයක් ලබාදීම යුතුකමකටත් වඩා සිත්තොසක් විය යුතුය.

වර්ථමාන විෂම සංකීර්ණ සමාජය තුල ඇති මූල්‍ය භංගත්වය හේතුවෙන් මාසෙකට උත්සව අවස්ථා කිහිපයක් සදහා කෙනෙකුට ආරාධනා ලැබුන හෝත් එම පුද්ගලයා මුහුණ පාන ආර්ථිකමය ද සමාජීයමය ද හා මානසික ප්‍රශ්ණය ගැන ඕනැම සමාන්‍ය බුද්ධියක් ඇති කෙනෙකුට වටහා ගැනීමට අපහසු නැත. ඉතින් එවැනි සමාජ ආර්ථික වටපිටාවක් තුළ අප අපගේ විවාහ උත්සවයට ආරාධනා කරන්නනගෙන් සෑබෑ සුබ පැතුමක් බලාපොරොත්තු විය හැකිද? ඉතින් ඒ ගැන සිතා අප එවන් උත්සව අවස්ථාවකට සහභාගි කරගන්නන්ගෙන් යමක් බලාපොරොත්තු වීම සුබ නැහැ නේද? අපට පුළුවන් නම් අපේ ආර්ථික හැකියාවට ගැලපෙන අයුරින් ඉතාම සමීපතම ළබැදියන් විතරක් රැස් කර ඉතාම චාම්ව සංග්‍රාහසත්කාරයන් කරවා වගේම ඔවුන්ගෙන් ත්‍යාගයන් නොගෙන ඔවුන්ව සතුටින් විසුරුවා හරින්න හැකිනම් කොයිතරම් සැහැල්ලුවක් සතුටක් ඇති නොවෙයිද? “එතකොට සහෘදයා කියන්නේ එයාල ගේන ත්‍යාගයන් භාරගන්නේ නැතිව එයාලටම අරගෙන යන්න කියලද? එතකොට එයාල තරහා වෙයිනේ. අපෝ මෙයාලගේ ලොකුකම කියලා හිතයිනේ.” ඒකනේ දැන් ඔයාට තියෙන ප්‍රශ්නය? හ්ම්.......ඒකට මෙහෙම කරමු ඔය වෙඩින් කාර්ඩ් එක තියෙනවනේ ඒ කියන්නේ invitation එක අන්න ඒකේ යටින් ලියමු මෙන්න මෙහෙම

“ඔබගේ පැමිණීම ඉතාම අනිවාර්යෙන් බලාපොරත්තු වන අතර මුදල් හෝ ත්‍යාගයන් රැගෙන නොඑන ලෙස ඉතාම කාරුණිකව දන්වා සිටිමු.”

ඒක නිකන් අවුල් අවුල් වගේ නම් ඊටත් වඩා සුමටව හරි වාචිකව හරි අපි ආරාධනා කරන්නන්ව දැණුවත් කරමු. මේක මේ මහ ලොකුකමක් කියලා ‍සිතන්න ඕන නැහැ මොකද අපි හද පත්ලෙන්ම යහපත් චේතනාවකින් කරන නිසා අන් අයත් ඒ පිළිබදව අහිතකින් සිතන එකක් නැහැ.

ඒ වගේම මේ ලිපිය නිකන් ඇගිලි කහනවට කම්මැලිකමට ලියුව එකක්ය කියලා අහක දැම්මත් අවුලක් නැහැ. මමත් නිකන්ම නිකන් කම්මැලිවට අගිලි කහනවට තමා ලියුවේ. හැබැයි සහෘදයා මේ වගේ අවස්ථාවකට අනාගතයේ දවසක මුහුණ දෙනවනම් මේවා ඒ අයුරින්ම සිදු වේවි. ඉතින් එදාට මේ බ්ලොග් එක සාක්ෂියක් වෙයි . ඒ කොහොම උනත් මේක ගැන ඔයාලගේ අදහසුත් මට සැහෙන්න වටිනවා. සහෘදයාගේ පැතුම කෝම කෝම හරි ඔබේ විවාහයට සැබෑම සුබ පැතුමක් වේවා.

සැනසෙමි සුවදින් ශ්‍රී ලංකා

කදුකර රෑසිරි හැලෙනා දිය ඇලි
ඇති ගම් මවු රට ශ්‍රී ලංකා
ගහකොල ඵල බර සීතල මද නල
ඇති ගම් මවු රට ශ්‍රී ලංකා

පියඹා ගොස් දුර සමුදුරු ඈතට
මවු අතහැර මගේ ශ්‍රී ලංකා
නුඹ තුරුලේ මිස නින්දක් කෝ මට
නෙතු ඉල්ලයි මගේ ශ්‍රී ලංකා

කය පිට රටකය සිත නුඹ ලගමය
සැනසෙමි සුවදින් ශ්‍රී ලංකා
පිම්මේ පැමිණෙමි තුරුලේ සැනසෙමි
බදාන රන් බිම ශ්‍රී ලංකා

නුඹ වගේම ලස්සන නුබේ ගෙත්තම මා සතු

මල් මසාපු කොට්ට උරය නුබ මට දුන්නු
හිස තියාන සිහි කෙරුවා නුබේ රූ සොදුරු
නුඹයි කියා නුබේ දෑත එක්කහු කරපු
මල් පොකුරම සිප ගත්තා නුඹ මෙන් සිනිදු


සමන් පිච්ච මල් මෙන් හැඩ චූටි චූටි පෙතී
නෙක නෙක පාටින් හැඩවී හීනි හීනි කෙමි
ලස්සන සමනලයෙක් වසාලා ඒ මල් මත හිදී
ගෙත්තමක්ද සිත්තමක්ද සිතා ගනු බැරී


අඩුවක් නෑ සුවද නැතැයි මේ මල් සොදුරූ
කොපමන බැලුවත් ඇති නෑ පාටින් ප්‍රියකරූ
නුඹ වගේම ලස්සන නුබේ ගෙත්තම මා සතු
නොමැකෙන සිහි වටනයකී දිවියට එක් වුනු

නුඹත් එපා පෙමත් එපා රැදෙනු ගිය තැන

 

 

හිත හදා ගන්න හැදුවට අමතක කර දාලා

හීන වලින් වද දෙනවා මුලාවේ දාලා
එපා තවත් ලංවෙන්නට කදුළු සලාලා
සමාවෙන්න රත්තරනේ ආදරෙයි කියාලා


කදුළු බිංදු එකතු කරන් පුංචි ඇස් ලග
නෙතු මත මගෙ සරන්නෙපා හීනෙකින් වුව
සැබෑ ලොවේ නැති සෙනෙහස කුමට නිදි ලොව
නුඹත් එපා පෙමත් එපා රැදෙනු ගිය තැන


හිතන්නෙපා ඒවි කියා නුබේ පා ලග
අයදින්නට නුඹේ සුන්දර චපල සෙනෙහස
හැකි නම් නුඹ සැනසෙන්නට වෙනකෙකු ලග
කුමකට මා තනිවෙන්නද කදුළු හල හල

සංවර නොව සංකර වනු මේ රැයට

සංයමයෙන් සුවද දෙමින් නිසංසලා
සංවර සිත නුබේ සුවදින් උමතු කලා
සංසුන් කිම මට නම් බෑ ඉන්න බල බලා
සන්ඩු මොටද සාවියේ දැන් රෑත් වෙලා

පිනි වැටිලා මල් පෙති මත සීතල නැද්ද
උනුසුම් ලය තුරුල් වෙන්න තව හිත නැද්ද
සියුමැලියේ කොපුලේ සුව තාමත් දුරද
සමන් මලී තාමත් නුඹ සිහින් නුවනින්ද

මේ සෑදෑව වෙන් වී ඇත අපෙ නමට
දුහුල් සේද මීදුම් පට ඇත සුවට
සමනොලියේ සිනිදු සේල තව මොකට
සංවර නොව සංකර වනු මේ රැයට

පින්නේ පිපුණු මලක් වගෙයි

ආසයි හරි පරිස්සමට
ඔය දෙකොපුල් පිරිමදින්න
සියුමැලි කම වැඩිම හන්දා
ලෝබයි මම අත තියන්න


වල ගැහෙන්න සිනා සුනත්
සමනළ තටුවක් වාගෙයි
කදුළු බිංදු ගලා ගියත්
පින්නේ පිපුණු මලක් වගෙයි


‍සිහින් සුළං හමා ගියත්
කෙස්රොද මුහුනටම එබෙයි
මුව සිබ එක් ඇසිල්ලකින්
ආයෙම පවනට මුසුවෙයි

Work station (3D images)

මල් සරාට විවෘත ලියුමක්

මල්සරා මතං වෙත ලියමී.

බඩුම වේවා

සරා මතං උබේ සැප දුක් කෙසේද? සුපුරුද්දට ඇහුවට උඹෙන් නම් ඒක අහන්න දෙයක් නෙවී. මොකද උබනම් පැණි උගුඩුවා වගේ මල් වටකරගෙන පැණි හල හල ඉන්න බව අපි දන්නවා. ඒකට අපි දුක තමයි. අපිත් බලාගෙන ඉන්නවා උබ අද ලයින් එක දායි හෙට ලයින් එක දායි කියලා. තව කොච්චර කාලයක් බලාගෙන ඉන්නද මල් මතං. ඉදලා ඉදලා (ම්හ්...මුහ්...ඇඩෙනවා අයියෝ) බැරිම තැන තමයි උබට ලියුමක් වත් දාන්න ඕන කියලා හිතුනේ. එක තත්පරයක් අපි දිහා බලන්න බැරි තරං අපි කලුද මතං. අම්මපා දුක හිතෙනවා (ම්හ්...මුහ්...) මල් මතං. ඔය තරං කෘර වෙන්න එපා රත්තරං. මතං සොරි වෙන්න. අකුරු බොදවෙලා වගේ තියෙන්නේ පොල් කොල අස්සෙන් පිණි බිංදු වැටිලා එහෙම නෙවෙයි. කදුළු බිංදු වැටිලා. (ම්හ්...මුහ්...). ඉතිං රත්තරං.

කියන්න ගොඩක් දේවල් තිබුණත් කියා ගන්න බෑ දුකට. ඒක නෙවෙයි මතං උබ දැන් කොරන තරමක් කරන්නේ කැත වැඩ. ඇයි ඒ. උබ සෙට් කරන කපල්ස් මාසෙන් දෙකෙන් අප්සෙට් වෙනවා. එක්කෝ කොල්ලෙක් කොල්ලෙකුටම සෙට් කරනවා. නැතිනම් කෙල්ලෙක් කෙල්ලෙක්ටම සෙට් කරනවා. ඇයි මල් මතං කල කිරිලා වගේ වැඩ කරන්නේ? ඇයි හරියට කිරලා මැනලා වැඩේ කරන්නේ නැත්තේ? උබ ඕනවට එපාවටද දැන් වැඩ කරන්නේ? වෙලාවට පඩි ගෙවන්නේ නැද්ද? ඕටයිම් කප්පාදු කරනවද? කෝස්ට් කටිං කියලා කිරි තේ දෙන්නේ කිරි නැතිවද? ඒ උනාට රත්තරං මතං උඹ ඒවට සැලෙන්න එපා. උඹ සැලුනොත් කෙලවෙන්නේ අපිටනේ මල් වස්තුවේ . උඹ උඹේ ලොක්කත් එක්ක මලපැන්නට මල් වගේ අහිංසක අපේ හදවත් වලින් පලිගන්න එපා රත්තරං. අපි අහිංසකයි, අකලංකයි, පිවිතුරුයි, නිර්මලයි, නිර්ව්‍යාජයි, නිසංසලයි, නිස්සා......රනයි.

මල් මතං උඹ තාමත් ලැගගෙන ඉන්නේ සුජාතා අත්තනායක ආන්ටි සාදා දුන්න මාළිගාවෙමද? උඹ එයාටනම් මල් නෙලන්න අවස්ථාවක් අරන් දුන්නා. අපිට තමයි හුළං. ඒක නෙවෙයි මල් වස්තුවේ මල් සරාට ප්‍රේම ලෝකේ මාළිගා තනා ගන්න මමත් මල් 7තේ ප්ලෑන් එකක් ඇදලා දෙන්නම් මල් නෙලන්න අවස්ථාවක් මදට අත්කරලා දීපන් සුදා. ගයා ගී....ටිං ටිං ගයා ගී....

ගෙදරටම තිවුනේ එක ගිනිකූරයි එකෙන් පහන පත්තු කරගෙන තමයි මේක ලියුවේ දුක වාව ගන්නම බැරි තැන. එහෙනම් අදට නවතිමි. මල් මතංට සුබ රාත්‍රියක් වේවා. මතංට අපිව හීනෙන්වත් පෙනියන්.

උම්මා.....උම්මා.....(තැපැල් තොත්තුව)

මල් සරාගේ ඒකාධිකාරි ආදර කඩ‍පොළ

මල් සරා දැන් තම රාජකාරි කටයුතුවලින් බැහැරවී පිස්සු කෙලින්න පටන්ගෙන තියෙන සෙයකි. අපිට ඕනා තැන්වලට ඔහු දැන් නොවිදී. ඔහු විදින්නේ ඔහුට ඕනා ඕනා තැන්වලටය. අපිට ඕනා තැනකට විදගන්න නැතිව සරාට ඕනෑ තැන්වලට විදපු ඒවා අපිට අහවල් එකකටදැයි මට අහන්න හිතෙයි. ඔහුගේ හිතු මානාපෙට විදපුවා ගේ රග කප්පරක් වු විරහ දුක් විදින්නන්ගෙන් අහන්න දකින්න ලැබේ. අපිට ඕනා තැනකට විදගන්න අවස්ථාවක් දුන්න නම් ආදරය මේතරම් කරුමයක් කර නොගෙන ෆන් එකේ ඉන්න තිබුණී.

මල් සරා පිස්සු කෙලින්නේ මල් සරාගේ පෝස්ට් එකට තරග කරන්න වෙන බුවෙක් නැති නිසා යැයි මට දහස් වාරයක් සිතෙයි. සරාගේ පෝස්ට් එකට තරගයක් දෙන්න තව බුවෙක් හිටියනම් අපිට මේ තරම් මල් සරාගේ රෙස්පට් බලන්න සිදු නොවේ. අඩුම ගානේ තව එකෙක් වත් සිටියනම් දෙමස්සිනාලා කොටවා අපිට ඕනා ඕනා තැන් වලට විදගන්න තිබුණි.

මල්සරාට ඇත්තේ ආදර ලොව ඒකාධිකාරයකි. ඒ ඒකාධිකාරය බිද ආදරය විවෘත කඩපොලක් සේ කල යුතු බවයි මට නම් දහස් වාරයක් සිතෙන්නේ. එවිට අපිට අවශ්‍ය කරන ආකාරයේ මල් සරෙක් අපේ වැඩේට චැනල් කරගත හැකිය. එවිට නානාවිද හැඩයන්ගෙන් යුත් මල් හී අපට අත්හදා බැලීය හැකිය. එක සරෙක්ගෙන් වැඩේ කර ගන්න බැරි වුනොත් තව මල් සරෙක් අත්හදා බැලීය හැකිය. තරගකාරී මල් සරුන්ගේ කඩපොළට විදේශ සුරභවනන්ගෙන් ආදර අධ්‍යාපනය ලද විශේෂඥ මල් සරුන්ද පැමිණෙනු ඇත. එවිට ඔවුන් නිකම්ම මූන බලා හී විදිනවා වෙනුවට ස්කෑන් එක්ස්රේ යූරින් අර ටෙස්ට් මේ ටෙස්ට් අරවා මේවා හැම ජල්බරයක්ම කර ඉතාම ආසන්නයටම තකට තක හරියන හීයකින් අපිට විදිනු ඇත.

මල් සරා ඒ ලෝකේ නොසිට මේ ලෝකේ සිටියනම් ජරාවක් හරි දීලා ඊතලයක් දෙකක් ඉල්ලා ගන්න තිබුණි. එවිට අපිට ඕනා කෙනෙකුට අපිටම දමලා අනින්න තිබුණි. ඒ අතින් මස් කඩ කාරයන් වාසනාවන්තය. PHI මහත්තයා ඒ ලෝකේ නොසිට මේ ලෝකේ සිටීම මස් කඩකාරයන්ට ඉතා අස්වැසිල්ලකි. මොකද බොහෝ PHI මහත්තුරු මස් කඩ කාරයන්ට තම සීල් එක බැගින් දෙනු ලබයි. ඒනිසා මස් කඩහිමියන්ට තම හිතගත් ඕනෑම උරෙක්ට තම හිතුමතේට PHI සීල් එක ගසා ගත හැකිය. ඒ වගේ මල්සරා PHI මහත්තයව ආදර්ශයට අරගෙන අපිටත් මල් හීය ගානෙවත් දෙනවනම් කොච්චර එකක්ද දෙයියනේ. බලාගෙන ගියහම ආදරයෙන් පැරදී දුක් විදින්නේ මස් කඩකාරයන් තරම් අපි පිං කර නැති නිසා විය හැකිය.